Şekerli besinlerden iki haftalığına vazgeçebilir miydiniz? WF ekibinden Özlem Sucu denedi. İşte Sucu’nun deneyimleri…
Son on yıldır tatlı gıdalara düşkünlüğümüzün azalmış olmasına rağmen hâlâ önerilen günlük tüketim miktarının iki katına çıkmaktayız. İki katı! Eğer benim gibi siz de tükettiğiniz vegan granola, organik yeşil meyve suları ve masum atıştırmalıklar sayesinde güvende olduğunuzu sanıyorsanız konuşulması gereken çok şey var demektir. Hem tatlı hem ekşi birçok farklı besinin içinde şeker bulunur. Şeker demek, sağlıksız bir bel bölgesi, negatif bir ruh hali ve düşük enerji seviyesine doğru alınmış tek yön bilek demektir. Hepsinden önemlisi fazla şeker tüketimi, tip 2 diyabet, eklem ağrıları ve kalp hastalıklarının da içinde bulunduğu uzun bir kronik sağlık sorunu listesiyle ilişkilendirilmiştir. Öyleyse tatlıya olan zaafımızı göz ardı etmek neden bu kadar zor? Araştırmalara göre bunun nedeni, şekerin en az sigara kadar bağımlılık yapıcı bir madde olması. Beynimizin zevk merkezini harekete geçirdiğinden, her tüketildiğinde dolaşımdaki kana dopamin pompalar. Dopamin kendimizi iyi hissettirir. Bu nedenle tatlı besinleri yemekle kalmaz onlara ihtiyaç duyarız. Bu, lezzetli ancak kısır bir döngüdür. Fakat dilekleriniz arasında sağlıklı bir nedene sahip olmak varsa bu döngüden çıkmanız lazım.
OYUN PLANI
Sağlıklı bir beslenme düzenim olduğuna inanmak istiyorum. Kahvaltıda omlet, yulaf ya da granola yerim; öğlen patlamış mısır, meyve-sebze ve humus atıştırırım; akşam yemeği içinse genellikle içine bir parça somon ya da tonbalığı eklenmiş vegan yemekleri tercih ederim. Kâğıt üstünde Gwyneth Paltrow gibi yaşadığım söylenebilir, ancak “yanlışlıkla” söylemeyi unuttuğum bir gerçek var: Bazen doğum günü partisinde kontrolden çıkmış bir çocuk gibi yerim. Mesela cuma ve cumartesi geceleri bir paket M&M’yi mideye indirir, parmak uçlarım turuncuya dönene dek Doritos atıştırır, paketlerce çikolata yerim ve en iyi arkadaşlarımla bir şişe rose bitiririz. Hafta içi şekerle ilgili bir sorunum yokmuş gibi görünse de hafta sonlarına gelince aşırıya kaçarım. Aslında üzerinde düşündüğümde çoğu geceler akşam yemeğinden sonra tatlı bir atıştırmalık için mutfak dolaplarını talan ettiğimi ve haftada bir kez öğle yemeğinden sonra bir muffin yemeye meyil ettiğimi anlıyorum. Kesinlikle şeker bağımlısı olabileceğim gerçeğini fark ettikten (ve şekerin sebep olduğu, daha önce bahsettiğim sağlık sorunları hakkında araştırma yaptıktan) sonra şekeri iki hafta boyunca hayatımdan çıkarmaya karar verdim. Artık hayatımda bal, pekmez, suni veya sonradan eklenmiş hiçbir tatlandırıcı (mısır şurubu, glikoz, sakaroz ve nişasta şekeri) olmayacaktı ki bu, paketlenmiş hiçbir şeyi yiyemeyeceğim anlamına geliyordu. Kulağa oldukça basit geliyor değil mi? Bir bakalım öyle miymiş?
